On a parallel path: cross-overs kunst en filosofie
Geestverwanten makencrossovers  tusssen
kunst / muziek / literatuur / film

Filosofen en kunstenaars blijken elkaar soms in en door hun werken op geheel eigen wijze te naderen, zij lijken in verschillende toonaarden met elkaar in gesprek te zijn. Zo zijn er veel kunstenaars en schrijvers die diepgaand zijn beïnvloed door bepaalde filosofen: denkt U bijvoorbeeld aan de invloed van Immanuel Kant op de vroege romantici, maar ook op Dostojewski of van Schopenhauer op Wagner en van Schopenhauer en Nietzsche op Thomas Mann.

Omgekeerd zijn er veel voorbeelden te geven van denkers die een groot gedeelte van hun filosofie ontvouwen aan de hand van esthetische ervaringen uit muziek, literatuur, of in heel concrete essay- confrontaties met kunstwerken. Zo worden Wittgensteins meditaties over het onuitsprekelijke van kunstbeleving begrijpelijk vanuit de kunstzinnige situaties van Wenen rond het fin de siecle (1900). De poëzie van Hölderlin is van beslissende invloed op Heideggers denken over kunst als gebeuren van waarheid. En filosoof-componist Adorno ontwikkelde zijn «denken met de oren» vanuit de muziek van Schönberg en Berg, en het toneelwerk van Samuel Beckett. 

 Deze en vele andere exemplarische geestesverwantschappen zijn onderwerp van On a parallel Path In deze denkweekenden verkennen we de grensgebieden tussen filosofie en kunst, tussen lichamelijke expressie en geestelijke conceptualisering, We volgen de sporen van «oorsprong en innesteling» van denkfiguren die als vruchtbare, ja zelfs «geniale invallen» aan de wieg stonden van de creatie van kunstwerken, maar omgekeerd ook tot filosofische theorievorming aanleiding gaven. Het blijkt dat in de gebieden «tussen» disciplines, waar cross-overs plaatsvinden, het trekken van grenzen, het aangeven van contouren, en het opstellen van definities ook in deze «zônes» een riskante, zowel noodzakelijke maar eveneens onmogelijke opdracht is.

Geen activiteiten.